Thursday, April 26, 2018
دستگاه الکترولیز مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 
نوشته شده توسط aramesh   
چهارشنبه ، 27 خرداد 1394 ، 11:38

دستگاه دفع موهای زائد الکترولیز

با این دستگاه دیگر از موهای زائد خبری نیست

روشی تایید شده و کاملا بدون ضرر برای بدن

درمان پرمویی

وضعیت محصول : سفارش تلفنی

 

 

 

ثابت شده است که الکترولیز سبب از بین بردن موها برای همیشه می گردد.


روش دیگری که جهت برداشتن موهای زائد کاربرد دارد استفاده از لیزر است. لیزر سبب توقف مرحله رشد فعال موها به مدت طولانی می شود. علاوه بر این دو روش، راه های دیگری نیز برای برداشتن دائمی موها مورد ادعاست ولی غیر از لیزر و الکترلیز کارآیی هیچ روش دیگری در از بین بردن همیشگی موهای زاید از لحاظ علمی اثبات شده نیست. بنابراین راه عینی برای ارزیابی تاثیر ان روش وجود ندارد.

عبارت «برداشتن دائمی موها» تنها محدود به فولیکول های درمان شده می گردد. در نواحی از پوست که به وسیله الکترلیز تحت درمان قرار گرفته اند ممکن است فولیکول هایی وجود داشته باشند که سوزن الکتریکی آنها را درمان نکرده باشد (اینها فولیکول هایی هستند که در فاز فعال رشد خود نبوده اند) و یا درمان آنها موثر نبوده است. هر چند وقتی صحبت از درمان موثر یک فولیکول می شود انتظار می رود که تخریب غیرقابل برگشتی اتفاق افتاده باشد و این فولیکول نتواند موی دیگری را ایجاد کند.

الکترولیز : نگاه کلی

الکترولیز روش کارآمدی برای زدودن دائمی موها است و اساس آن جاگذاری یک سوزن فلزی به درون فولیکول مو است تا سلول های فعال را در  ریشه مو تخریب کند. در اینجا فرض می کنیم که فولیکول مو مانند یک فرورفتگی لوله مانند به درون پوست است که مو در درون آن رشد می کند. در قاعده فولیکول سلول های فعال ریشه مو قرار دارند که مسئول رشد آن هستند بنابراین برای تخریب این سلول های فعال، سوزن ظریفی از طریق دهانه فولیکول در پوست وارد می شود تا نوک آن به قاعده فولیکول برسد در این مرحله یک جریان الکتریکی در سوزن برقرار می کنیم تـا این سلول های فعـال را در ریشه مو تخریب نماید. مـو در ناحیه ریشه تـخریب شده و سپس می توان آن را به راحتی با یک موچین ظریف بیرون کشید.

مزیت بزرگ این روش به خاطر این حقیقت است که فولیکول درمان شده به طور موثر به وسیله سوزن الکتریکی دیگر قادر به ایجاد موی جدید نیست. چون سلول های فعال ریشه مو در واقع از بین رفته است.

ابزار مورد نیاز برای الکترولیز

انواع مختلفی از تجهیزات الکترولیز کننده در کلینیک های زیبایی مورد استفاده است. در اینجا شرح کلی در مورد هر کدام ارائه می دهیم :

1- الکترولیز مستقیم

2- الکتروکواگولاسیون

3- نوع ترکیبی

4- انواع خانگی

1- الکترولیز مستقیم

این روش که امروزه کاربرد کمتری دارد براساس استفاده از یک جریان مستقیم الکتریکی (جریان گالوانیک) که سبب تخریب سلول های فولیکول می شود قرار دارد. عیب عمده این روش نیاز به برقراری یک جریان طولانی به مدت یک دقیقه یا بیشتر برای هر مو و ایجاد درد است. مزیت اصلی آن کارآیی خیلی بهتر به نسبت سایر روش های الکترولیز است. تاثیر زیاد این روش به خاطر نحوه عمل آن بر ریشه مو را خراب می کند. این ماده در طول فولیکول به سمت پایین حرکت کرده و به سلول های ریشه می رسد و آنها را تخریب می نماید.

2- الکتروکواگولاسیون

این روش جدیدتر است و در حال حاضر به صورت رایج در کلینیک های زیبایی به کار می رود. در این روش یک جریان الکتریکی با فرکانس بالا به وسیله تولید گرما در فولیکول سبب تخریب ریشه مو می گردد. اسم های دیگر این روش عبارتند از : دیاترمی، ترمولیز، جریان متغیر با فرکانس بالا، امواج کوتاه.

در الکتروکواگولاسیون از جریان متغیری با فرکانس بالا استفاده می شود. این جریان از طول سوزن عبور کرده و باعث داغ شدن فولیکول مو و تخریب آن می گردد با این دستگاه جریان فقط به مدت چند ثانیه برقرار می شود. در یک روش دیگر که موسوم به ترمولیز با سرعت بالاست. جریان به مدت کمتر از یک ثانیه برقرار می شود. با این روش می توان تا حد 200 تار مو را طی یک ساعت برداشت ولی میزان تخریب بافت های قاعده مو در این روش و کارآیی آن در از بین بردن موهای ضخیم کمتر است.

3- روش ترکیبی

در این روش از هر دو شیوه الکترولیز مستقیم و الکتروکواگولاسیون استفاده می شود و برای برداشتن موهای زبر موثرتر است.

دستگاه های خانگی

اساس استفاده از این دستگاه ها مشابه روش های گفته شده قبلی است ولی جریان الکتریکی به وسیله باتری تامین می شود. سوزن در درون فولیکول مو قرار داده می شود تا به ریشه مو برسد، سپس جریان الکتریکی برای تخریب ریشه برقرار می شود. مشکل عمده استفاده خانگی این است که چون استفاده کننده از آن حرفه ای نیست. درمان مناطق خاصی چون صورت مشکل است و فرد باید به وسیله یک آینه کار را انجام دهد و درمان به کندی صورت می گیرد. به طور کلی این روش در مورد مناطق خیلی پرمو توصیه نمی شود.

سوزن ها

- فقط از سوزن های یکبار مصرف استفاده کنید.

- طول و قطر سوزن باید با نوع مویی که قرار است برداشته شود هماهنگ باشد. اگر سوزن خیلی کلفت باشد نمی توان آن را درون فولیکول جا داد. از طرف دیگر کوچک بودن زیاد سوزن سبب درد کمتر ولی تاثیر درمانی کمتر نیز خواهد شد.

- قسمت بالایی سوزن باید به وسیله ماده عایق پوشیده شده باشد تا از ایجاد آسیب و اسکار در لایه های فوقانی پوست ممانعت شود.

- یک سوزن نسبتاً قابل انعطاف که شامل دو قسمت باشد به سوزن های سخت ترجیح دارد این امر امکان جاگذاری دقیق تر به درون فولیکول را فراهم می کند.

راهنمایی هایی برای الکترولیز

1- برای تمرکز بیشتر مجری الکترولیز، بیمار باید حالت خوابیده و شخص الکترولیز کننده در کنار وی در راحت ترین  وضعیت نشسته باشد.

2- استفاده از ذره بین و نور کافی امری اساسی برای یک درمان موفق است.

3- محل مورد درمان باید سه تا پنج روز قبل از کار تراشیده شود.

4- قبل و بعد از درمان باید از محلول ضدعفونی (مثل کلرهگزیدن یا محلول های الکلی) در موضع استفاده شود.

برخی از متخصصان زیبایی از مواد خنک کننده و نرم کننده مثل witch hazelبعد از الکترولیز استفاده می کنند. برخی نیز استفاده از کرم هیدروکوتیزون 1% که خاصیت ضد التهابی دارد را پیشنهاد می کنند.

5- طی انجام کار :

- سوزن را در دهانه فولیکول قرار داده و به آرامی و دقیق آن را تا جایی که ممکن است درون فولیکول فرو برید. موقعی که سوزن به قسمت قاعده فولیکول برسد. نوعی مانع احساس می شود.

- نیروی مناسب جریان را بر طبق دستور کارخانه سازنده برقرار کنید. در دستگاه های جدیدتر که امروزه استفاده از آنها متداول است مدت برقرای جریان به صورت اتوماتیک کنترل می شود.

چرا باید منطقه مورد درمان تراشیده شود؟

علت تراشیدن ناحیه تحت درمان تعیین آن دسته از موهایی است که در فاز آناژن هستند. این موها به دنبال تراشیده شدن مجددا رشد می کنند در ناحیه سر 60% موها در فاز آناژن هستند در حالی که در مورد موهای بدن 50- 30% در فاز آناژن می باشند. مشخص شدن موهایی که در فاز آناژن هستند اجازه می دهد تا این موها را تحت درمان قرار دهیم. الکترولیز موهای آناژن خیلی موثر است. ولی اگر این کار در فاز تلوژن انجام شود خیلی کمتر تاثیر دارد. علت اینکه چرا الکترولیز در مرحله تلوژن تاثیر کمتر دارد این است که در این فاز قاعده فولیکول که نوک سوزن به آن می رسد در واقع ریشه موی قدیمی است در فاز تلوژن تقریباً غیر ممکن است که بتوان به منطقه ای دست یافت که موی تازه قرار است از آن بروید.

کاهش درد در الکترولیز

شدت درد به هنگام الکترولیز متفاوت است که بستگی به آستانه تحمل درد در هر فرد و محل مورد درمان دارد. در کسانی که از آستانه درد پایین برخوردارند و یا در مناطق حساس مثل لب فوقانی، ناحیه کشاله ران و اطراف نوک سینه می توان از کرم EMLAاستفاده کرد. کرم EMLAحاوی مواد بی حس کننده موضعی –مخلوط لیدوکائین و پریلوکائین –است. کرم در حدود 60 دقیقه قبل از درمان روی موضع مالیده شده و یک پانسمان بسته روی آن قرار می دهیم. EMLAمی تواند تا حدود قابل  توجهی سبب  کاهش درد شود. موقع استفاده از EMLAباید جانب احتیاط را نگهداشت. کاهش درد یعنی از دست رفتن یک مولفه مهم برای تعیین احتمالی میزان آسیب دیدگی پوست.

در طی عمل الکترولیز مراقب باشید خطاهای زیر را انجام ندهید :

1- از برقرار کردن جریان الکتریکی در زمانی که سوزن در قسمت سطحی فولیکول قرار دارد خودداری کنید. اگر سوزن خیلی سطحی باشد و به ریشه مو نرسد، جریان الکتریکی نمی تواند سلول های فعال ایجاد کننده مو را تخریب کند. بعلاوه خطر آسیب رساندن به پوست و اسکار وجود دارد.

2- از سوراخ کردن دیواره فولیکول اجتناب کنید. اگر سوزن از دیواره فولیکول خارج شود و به بافت اطراف برسد به پوست آسیب وارد می شود و تاثیری بر رشد مو نخواهد داشت. این اتفاق در فولیکول های خمیده که جا گذاری درست سوزن مشکل است بروز می کند. یک یا دو میلی متر خطا در مورد جهت صحیح سوزن الکترولیز باعث تخریب دیواره فولیکولی یا پوست مجاور آن می شود.

3- در مورد الکترولیز ناحیه فرورفتگی بازو و کشاله ران بسیار مراقب باشید. در این نواحی ساختمان های تشریحی خاصی مثل اعصاب و غده های لنفی در نزدیک سطح پوست قرار دارند. بهتر است پوست را بین دو انگشت گرفته و ناحیه تحت درمان را بلند کنید تا از آسیب احتمالی به این ساختمان ها اجتناب گردد.

چه موقع نباید الکترولیز انجام داد ؟

1- روی پوست زخمی یا بیمار الکترولیز انجام ندهید.

2- در صورت وجود بیماری هایی چون بیماری قلبی بخصوص کسانی که پیس میکر دارند اجازه کتبی پزشک معالج قبل از انجام الکترولیز ضروری است.

3- کسانی که از بیماری های عفونی مثل AIDSبا هپاتیت ویروسی رنج می برند می توانند تحت الکترولیز قرار گیرند ولی باید احتیاط بسیار مبذول داشت :

- خیلی مراقب باشید که سوزن وارد بدن شما نشود.

- در هر مورد از سوزن های یک بار مصرف برای بیمار استفاده کنید.

4- الکترولیز را برای برداشتن موهای روی خال نباید به کار برد. سلول های تشکیل دهنده خال ملانوسیت ها هستند که رنگدانه ملانین را تولید می کنند. برخی از تومورهای کشنده پوست مثل ملانوم از ملانوسیت ها منشاء می گیرند. تاثیر احتمالی جریان الکتریکی روی این سلول ها قابل پیش بینی نیست. بنابراین باید از این کار اجتناب کرد. در این مواقع بهتر است فرد به یک درماتولوژیست یا جراح پلاستیک ارجاع شود تا خال را به طور کامل بردارد.

5- الکترولیز را در پوست مجاور غضروف (مثل گوش یا بینی) انجام ندهید.

6- استعداد فرد به ایجاد اسکارهای برجسته یا تیره رنگ  را مورد بررسی قرار دهید ( در مورد سابقه عمل یا جراحت های قبلی و شکل اسکارهای آنها پرسش کنید.)

اگر احتمال چندین مشکلاتی وجود داشته باشد تعداد کمی از موها را در یک ناحیه دور از دید درمان کرده و چند ماه منتظر بمانید و سپس نتیجه کار را ارزیابی کنید. در مورد کسانی که با کمترین جراحتی در انها اسکار ایجاد می شود قبل از انجام الکترولیز باید نظر یک متخصص پوست را جویا شد.

7- در خانم های دچار پر مویی ممکن است یک مشکل هورمونی وجود داشته باشد که می تواند دلایل عمده ای داشته باشد. در این موارد باید نظریه طبی مبنی بر وجود چنین مسئله ای را تحصیل کرد. اگر این امر وجود داشت، پزشک درمان هورمونی را همراه و یا قبل از الکترولیز در نظر خواهد گرفت.

میزان کارآیی الکترولیز

از آنجایی که الکترولیز عمدتاً به وسیله متخصصان زیبایی و آرایشی انجام شود که پزشک نیستند، نتایج درمان از نظر اماری معلوم نیست. در منابع پزشکی در این زمینه اطلاعات نسبتا کمی وجود دارد. بعلاوه از آنجایی که این کار تا حدود خیلی زیادی به مهارت و تجربه کاری بستگی دارد نتیجه آن از فردی به فرد دیگر تفاوت زیاد خواهد داشت. به طور کلی این کار عملی طولانی، خسته کننده و گران قیمت است چون سوزن باید به درون یک یک فولیکول ها به طور مجزا وارد شود. ولی مزیت این روش در صورتی که به طور موثر و صحیح انجام شود تخریب دائمی فولیکول هاست.

در مورد هر فرد می توان بین 50 تا 100 فولیکول را در هر جلسه درمان کرد. براین اساس برای برداشتن موها در یک منطقه نسبتا کوچک پوست مثل قسمت بالای لب یا چانه، چندین ماه زمان لازم است. در موارد شدید پرمویی ممکن است دو تا سه سال درمان هفتگی برای رسیدن به نتیجه مطلوب لازم باشد.

آیا تخریب دائمی در ریشه مو صورت گرفته است؟

از آنجایی که طی درمان در هر صورت مو به بیرون کشیده شده است. برای اینکه بفهمیم آیا ریشه مو به خوبی تخریب شده است یا نه، یک فاصله زمانی معین لازم است.

- اگر مو در فاز تلوژن باشد طی چند هفته دوباره رشد می کند.

- اگر مو در فاز آناژن باشد برای فهمیدن اینکه آیا ریشه مو به صورت دائمی تخریب شده است یا نه چند ماه وقت لازم است.

آخرین بروز رسانی مطلب در سه شنبه ، 17 شهریور 1394 ، 12:15
 

تماس با ما

  • آدرس دفتر مرکزی :تهران.خیابان ولیعصر.سه راه جمهوری.پشت فروشگاه رفاه.کوچه گودرز.ساختمان 16-واحد4
  • تلفن تماس :
  • 09358757200
  • آدرس نمایندگی شمال : ساری.سه راه قارن.طبقه فوقانی مانتو ایرج.بازرگانی آرامش
  • تلفن : 33325855-011
  • ایمیل : info@arameshstore.com